Tężnia Marzeń 2010

Festiwal Sztuki Opowiadania

26 czerwca godz.17:00
namiot Baju Baju obok Tężni
Bajki Krasnoludków

26 czerwca godz.20:30
Tężnia w Parku Zdrojowym
lub w przypadku niepogody
namiot Baju Baju obok Tężni
NOC OPOWIEŚCI

występują:

Phillipe Sizaire - Francja
Noel Coutts - Nowa Zelandia
Faso Jigui - Burkina Faso
Monika Choinka
Michał Malinowski
Piotr Makowski

Noel Coutts - bard, poeta, opowiadacz z Nowej Zelandii. Na Festiwalu zaprezentuje program " Tales of Aotearoa '' ( Stories from New Zealand )

Phillipe Sizaire – rewelacyjny francuski opowiadacz wykorzystujący w doskonały sposób połączenie słowa i gestu. Opowiada od wielu lat bajki i baśnie inspirowane utworami tradycyjnymi z różnych kultur świata. Ponadto jest autorem własnych opowieści których tematem są wartości uniwersalne takie jak miłość, prawda, braterstwo. Potrafi niebywale budować napięcie tak, że wszyscy słuchają z otwartymi buziami....

Piotr Makowski - tradycyjny polski opowiadacz i pieśniarz z Mlądza. Zaprezentuje opowieści i unikalne już pieśni dziadowskie.

Monika Chojnacka młoda opowiadaczka z grupy IMAGANA. Występują z opowieściami od 2008 roku. Charakteryzuje je niebywała ekspresja wykonania oraz czarująca barwa głosu. Dzielą się opowieściami tradycyjnymi z egzotycznych kultur, jak i autorskimi bajkami współczesnymi.

Michał Malinowski – opowiadacz, pedagog i pisarz. jeden z najważniejszych ekspertów sztuki opowiadania w Polsce. W wyniku zaszczepionych przez podróże i studia w Polsce, Szwajcarii, Japonii i USA (Wydział Folkloru i Mitologii) pasji opowiadania i kontynuowania tradycji ustnej, otwiera w 2002 roku Muzeum Bajek, Baśni i Opowieści, którego jest dyrektorem. W ramach tego przedsięwzięcia organizuje spotkania, warsztaty i festiwale, uwrażliwiając słuchaczy na potrzebę wykorzystania sztuki opowiadania w szkole, pracy i życiu codziennym. Swoje autorskie programy opowiadań prezentuje w szkołach, bibliotekach, domach kultury, na ogólnopolskich i międzynarodowych festiwalach, jak również w Polskim Radio. Prowadzi szeroko zakrojone badania etnograficzne związane z tradycją ustną i niematerialnym dziedzictwem kulturowym. Efektem gromadzenia kolekcji opowieści i przekazów kulturowych z różnych stron świata jest przygotowanie wystaw „Polskie tradycje ustne” i „ Afrykańscy grioci – loklana wiedza globalna mądrość”, uczestnictwo w powstaniu książki „Bajki znad Bugu, Narwi i Wisły”, jak również stworzenie wydanego w 2009 roku w Stanach Zjednoczonych największego zbioru bajek polskich „Polish Folklore and Folktales”. W 2007/2008 otrzymał stypendium UNESCO na realizację wystawy „Amadou Hampate Ba” na temat jednego z największych myślicieli i pisarzy afrykańskich XX wieku. W 2006 roku za swoją działalność otrzymał nagrodę specjalną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Zespół FASO DJIGUI (co znaczy w języku dżula nadzieja ludzi) pochodzi ze stolicy Burkina Faso – Ouagadougou. Zespół powstał 2 lata temu rekrutując najlepszych muzyków dziecięcych. W skład zespołu wchodzą Adama Koita, Assita Kouyate, Massa Dembele, Noumassan Dembele, Kader Coulibaly oraz dyrektor artystyczny Moussa Ouattara.

Wokalistka i tancerka Asita Kouyate pochodzi ze znanej rodziny griotów (opowiadaczy i muzyków). Ma dopiero 12 lat a zdążyła już nagrać 2 płyty. Jej utwory usłyszeć można w mediach Afryki Zachodniej. Pozostali członkowie zespołu zostali wyselekcjonowani przez Moussę Ouattara – muzyka, opowiadacza, malarza i pisarza, który od wielu juz lat tworzy i realizuje projekty artystyczno – pedagogiczne w Europie i Afryce przyczyniając się wzajemnego poznania kultur obu kontynentów.

Wszyscy posługują się tradycyjnymi instrumentami z Afryki Zachodniej: jembe, dundun, kora, grzechotki, ngoni, balafony, tamani.

Najmłodszy z muzyków - 11stoletni Kader Coulibaly, urzeka wszystkich wirtuozerią gry na bębnach – jembe, który jest popularnym na zachodzie Afryki jednomembranowym bębnem, a jego membrana, wykonana najczęściej ze skóry koziej jest naciągana za pomocą specjalnie zaplątanego sznurka i dundun – będący afrykańskim bębnem cylindrycznym, którego korpus wykonywany jest z wydrążonego pnia drzewa, po obu stronach którego naciągana jest membrana z krowiej skóry. Bracia Massa Dembele, Noumassan Dembele to mistrowie gry na balafonie – tradycyjnym instrumencie afrykańskim zwanym „Afrykańskim ksylofonem”. Zbudowany on jest z 17 do 21 prostokątnych drewnianych deszczułek, ułożonych w rzędzie obok siebie od najniższych do najwyższych tonów. Deszczułki wykonywane są głównie z drzewa béné. Dwa rzędy tykw u spodu dają naturalne wzmocnienie dźwięku. Są one umocowane pod deszczułkami od najmniejszej do największej. Całość związana jest wytrzymałymi rzemienieniami ze skóry antylopy lub kozy. Muzyka, którą grają, czerpie z ponad tysiącletniej tradycji. Spośród znanych i wywodzących się z Burkina Faso ponad sześćdziesięciu różnych rytmów, w utworach FASO DJIGUI odnajdujemy trzy – Bouwaba, Madingue i Senefo. Madingue jest najstarszym z nich, obecnym w kulturze Burkinabejskiej od ponad X wieków. Młodzi muzycy przelewają w grane utwory młodzieńczą żywiołowość i energię. Często podczas występów pokazują jak wprawni są w grze na swoich instrumentach – nawet gdy przychodzi im grać w pozycji leżącej – trzymając w stopach ciężki balafon nad sobą. :-)

Oprócz żywiołowej muzyki urzeka również treść i głęboki przekaz pieśni. FASO Djigui nadzieja ludzi – walczy słowem o lepszy świat szanujący uniwersalne wartości. Śpiewają o potrzebie utrzymania pokoju, solidarności z drugim człowiekiem, czy też ochronie natury.

Zespół posiada kilkugodzinny repertuar utworów tradycyjnych jak i własnych kompozycji.

Zespół FASO DJIGUI (co znaczy w języku dżula nadzieja ludzi) pochodzi ze stolicy Burkina Faso – Ouagadougou. Zespół powstał 2 lata temu rekrutując najlepszych muzyków dziecięcych. W skład zespołu wchodzą Adama Koita, Assita Kouyate, Massa Dembele, Noumassan Dembele, Kader Coulibaly oraz dyrektor artystyczny Moussa Ouattara.

Wokalistka i tancerka Asita Kouyate pochodzi ze znanej rodziny griotów (opowiadaczy i muzyków). Ma dopiero 12 lat a zdążyła już nagrać 2 płyty. Jej utwory usłyszeć można w mediach Afryki Zachodniej. Pozostali członkowie zespołu zostali wyselekcjonowani przez Moussę Ouattara – muzyka, opowiadacza, malarza i pisarza, który od wielu juz lat tworzy i realizuje projekty artystyczno – pedagogiczne w Europie i Afryce przyczyniając się wzajemnego poznania kultur obu kontynentów.

Wszyscy posługują się tradycyjnymi instrumentami z Afryki Zachodniej: jembe, dundun, kora, grzechotki, ngoni, balafony, tamani.

Najmłodszy z muzyków - 11stoletni Kader Coulibaly, urzeka wszystkich wirtuozerią gry na bębnach – jembe, który jest popularnym na zachodzie Afryki jednomembranowym bębnem, a jego membrana, wykonana najczęściej ze skóry koziej jest naciągana za pomocą specjalnie zaplątanego sznurka i dundun – będący afrykańskim bębnem cylindrycznym, którego korpus wykonywany jest z wydrążonego pnia drzewa, po obu stronach którego naciągana jest membrana z krowiej skóry. Bracia Massa Dembele, Noumassan Dembele to mistrowie gry na balafonie – tradycyjnym instrumencie afrykańskim zwanym „Afrykańskim ksylofonem”. Zbudowany on jest z 17 do 21 prostokątnych drewnianych deszczułek, ułożonych w rzędzie obok siebie od najniższych do najwyższych tonów. Deszczułki wykonywane są głównie z drzewa béné. Dwa rzędy tykw u spodu dają naturalne wzmocnienie dźwięku. Są one umocowane pod deszczułkami od najmniejszej do największej. Całość związana jest wytrzymałymi rzemienieniami ze skóry antylopy lub kozy. Muzyka, którą grają, czerpie z ponad tysiącletniej tradycji. Spośród znanych i wywodzących się z Burkina Faso ponad sześćdziesięciu różnych rytmów, w utworach FASO DJIGUI odnajdujemy trzy – Bouwaba, Madingue i Senefo. Madingue jest najstarszym z nich, obecnym w kulturze Burkinabejskiej od ponad X wieków. Młodzi muzycy przelewają w grane utwory młodzieńczą żywiołowość i energię. Często podczas występów pokazują jak wprawni są w grze na swoich instrumentach – nawet gdy przychodzi im grać w pozycji leżącej – trzymając w stopach ciężki balafon nad sobą. :-)

Oprócz żywiołowej muzyki urzeka również treść i głęboki przekaz pieśni. FASO Djigui nadzieja ludzi – walczy słowem o lepszy świat szanujący uniwersalne wartości. Śpiewają o potrzebie utrzymania pokoju, solidarności z drugim człowiekiem, czy też ochronie natury.

Zespół posiada kilkugodzinny repertuar utworów tradycyjnych jak i własnych kompozycji.